Salı, Ocak 23, 2007
Ive come to talk with you again
Benim bi arkadasim vardi. Yol gosterirdi bana, elinle koymus gibi bulurdu aradiklarimi. Tek yapabilen o degildi belki, hem artik yollari bulmakta dahi olmus olsamda benim bi arkadasim vardi iste.
Bir diger arkadasimda, uzgundu cok. Uzgunken gulerdi, hemde guldururdu bile. Belki tek uzgun olan o degildi ama oyle bir arkadasim vardi, uzgundu. Bitane daha geldi aklima, o da unutkandi hep. Bazen onu uzen seyleri hatirlar, bazende herkesi uzen seyleri unuturdu. Bisey oluyo bende bazen unutuyorum, o unutkan arkadasimi.
Umutkan bir arkadasim da vardi. Nasil umut doluydu, nasil umut doluydu, nasil inanmiyodu umut dolu olduguna. En cok o arkadasima sasirirdim, o kadar umut dolu olmasina ragmen ismi Umut degildi cunku.
Umutkan arkadasimla hic anlasamayan karamsar bir arkadasim vardi. Hayir ismi Karam degildi. Karanliktaydi hep, biri isigi acsa, o kapatiyodu. Biri perdeyi aralasa o cekiyodu. Ama arkadasimdi iste, ben onu karanlikta da goruyodum.
Uzgunken gulen bi arkadasim vardi demistim ya, ha iste ona cok benzeyen bi arkadasim daha vardi.
Zamanla... bilemedim. Vardi iste bi arkadasim, iyidir umarim.
Let your honesty shine, shine, shine.
aklima geldi
20:49
0 kisinin aklina gelmis