Perşembe, Temmuz 06, 2006
"Hepsinden karisik yaptiriver"
Guzel bir gun, garip bir ben. Kotu birseyler olacakmis gibi bir his var icimde. Evden cikarken ki "ben birsey unuttum kesin" suphesi, kuskusu var uzerimde. Guzel bir film baslasin istiyorum televizyonda, supriz olsun, o kadar guzel olsun ki kendimi unutarak izliyeyim. Uzerimde etki birakan filmlerden olsun, hayati hafife aldigimizi hatirlatsin, etrafimizdaki herseyi hafife aldigimizi anlatsin. Ya da dansla ilgili bir film olsun, dans uzerine yapilan her filmi izleyebilirim.
Camasir yikiyorum, cok birikmis. Gecen sene basladigim ve araya baska birkac kitap girdigi icin bir turlu bitiremedigim kitabi bitirmek istiyo canim hemen suanda. Icimde bir "hayatima baslama" istegi var. Ne kadar sacma halbuki, belkide degil. Insan belli bir yasa gelince boyle mi hissediyo acaba? "Birseyler yapmali, birseylere baslamaliyim" gibi. Saglikli olalim istiyorum, saglikli beslenip, spor yapalim. Bu ayin basinda kosuya baslayacagimi soylemistim, baslamadim. Zamanim da var buna, neden hala burda sana yaziyorum anlamadim.
Acaba ileride Emoyla cok seyahat yapan insanlardan olacak miyiz? Suanda aklima bile gelemeyen ulkeler, sehirler gorecek miyiz? En azindan Turkiye'nin bircok sehrine gidecek miyiz? Hayvan hastanesinde gonullu calismak istiyorum, bunu hep diyorum. Ne zaman olacak merak ediyorum. (cok kafiyeli cumleler kurmaya basladigimda durmam mi gerekiyo, acaba bu yazdiklarimi kac kisi okuyo?)
Bugun tus'a (tipta uzmanlik sinaviymis) girecek iki kisinin sohbetini izledim. Bunu daha oncede dusunmustum, doktor olamazdim herhalde. Ne kadar calissam, basarsam bile doktorluk yapamazdim. Hayvanlari cok ama cok sevmeme ragmen veterinerde olamazdim. Bir doktorun dogustan doktor olacagi belli bana gore, onlar o ozellige sahip. Ben hangi ozellige sahibim onu da bilemiyorum, mimar olacagim hadi bakalim. Hayatinda ne yapmak istedigini bilen insanlara hayranim hep, ben de o insanlardan olacak miyim? Veya boyle insanlar gercekten var mi, yoksa ben mi oyle anliyorum?
Ilk maasim yalan oldu, iyi birsey yaptigimi bildigim halde neden bu kadar kotu hissediyorum kendimi? Bir turlu kafamdan atamiyorum. Cok baglanmistim "ilk maasim" dusuncesine. Emo aradi simdi "geliyorum da bir seye ihtiyacin var mi?" demek icin aramis. Dusunceli erkegim. Ne diyodum, evet ilk maasim. Bu kadarmis sanirim ilk maasim hakkinda diyeceklerim.
Kopek almak istiyorum, bunu ne zaman soylesem "suanda bakamayiz" cevabi geliyo. Biz neden bu kadar farkliyiz da bir kopege bakamiyoruz? Diger insanlar nasil bakiyo kopeklerine? Sende benim gibi bir hayvanin oldugunu gorunce, bazen bir insanin oldugunu gordugunden daha fazla uzuluyor musun? Hatirliyorum bir kere bunu soyledigim bir insan cok tepki vermisti.
Bugun galiba benim yazmam hata.
Post etmezsem haksizlik olur.
Gunun sarkisi; ne istersen o olsun (boyle bir sarki var midir acep?)
aklima geldi
17:25
0 kisinin aklina gelmis
